Red Hat ได้สร้างความสั่นสะเทือนให้วงการไอทีด้วยการเปิดตัวบริการสนับสนุนรูปแบบใหม่สำหรับระบบปฏิบัติการเรือธงอย่าง Enterprise Linux ภายใต้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า “The Long-Life Add-On” ซึ่งถูกนิยามว่าเป็นบริการ “RHEL ตลอดชีพ” ที่ไม่มีการกำหนดวันสิ้นสุดการซัพพอร์ตล่วงหน้า โดยมุ่งเน้นไปที่การส่งแพตช์ความปลอดภัยระดับวิกฤต การแก้ไขบั๊กเร่งด่วน และการดูแลทางเทคนิคตลอด 24 ชั่วโมง ตราบใดที่ลูกค้ายังคงจ่ายค่าบริการอย่างต่อเนื่อง
เหตุผลสำคัญที่ Red Hat คลอดแพ็กเกจนี้ออกมา เนื่องจากเล็งเห็นว่าบ่อยครั้งที่องค์กรต่าง ๆ จำเป็นต้องเผชิญกับความยากลำบากในการโยกย้ายแพลตฟอร์ม เพียงเพราะระบบปฏิบัติการหมดอายุขัย ทั้ง ๆ ที่ตัวแอปพลิเคชันหลักที่ใช้งานในธุรกิจยังคงมีประสิทธิภาพดีและยังไม่ล้าสมัย บริการนี้จึงเข้ามาช่วยทลายข้อจำกัดดังกล่าว
การขยายระยะเวลาซัพพอร์ตที่ยาวนานเป็นพิเศษนี้ ช่วยให้ผู้นำด้าน IT มีอิสระและมีความยืดหยุ่นในการบริหารจัดการรอบอายุการใช้งานซอฟต์แวร์ ให้สอดรับกับการลงทุนในฮาร์ดแวร์ระยะยาว หรือข้อกำหนดทางกฎหมายที่มีความซับซ้อนของแต่ละองค์กร แทนที่จะต้องถูกบีบให้สลับไปใช้ตารางการอัปเกรดภาคบังคับที่ตนเองไม่ได้มีความพร้อม
ในโลกแห่งความเป็นจริง บริการซัพพอร์ตระยะยาวสุดโต่งเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริง เพราะในอดีตเคยมีกรณีที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ของ GE ในแคนาดา ต้องประกาศรับสมัครพนักงานเพื่อดูแลระบบคอมพิวเตอร์เก่าแก่อย่าง PDP-11 ให้ใช้งานได้ยาวนานไปจนถึงปี 2050 เนื่องจากเป็นสภาพแวดล้อมที่เน้นความเสถียรสูงสุดและไวต่อความเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง การมีผู้เชี่ยวชาญคอยดูแลระบบเก่าจึงเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
อย่างไรก็ตาม เหรียญย่อมมีสองด้านเสมอ เพราะผู้เชี่ยวชาญเตือนว่าการเซ็นสัญญาใช้บริการลักษณะนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่องค์กรจะหลีกเลี่ยง “ภาวะผูกขาดกับผู้ให้บริการรายเดียว” เหมือนดั่งในอดีตยุค 90 ที่บริษัทคอมพิวเตอร์ชื่อ Wang เคยฉวยโอกาสปรับขึ้นราคาค่าบริการซัพพอร์ตระบบเก่าจนสูงลิ่ว และตั้งเงื่อนไขจนได้ฉายาว่า “ไขควงทองคำ” ซึ่งหมายถึงมีเพียงช่างของบริษัทเท่านั้นที่แตะต้องเครื่องได้ ดังนั้น ลูกค้าที่เลือกเส้นทางนี้จึงต้องเตรียมใจรับมือกับต้นทุนที่อาจพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในอนาคต
